British Street Food Awards – The Finals

image001Niet alleen in Nederland zijn foodtrucks populair, ook daarbuiten is er volop aandacht voor de reizende voedselventers. En waar in Nederland de aandacht dan vooral uitgaat naar die foodtrucks, zie je dat het in het buitenland al snel gewoon ‘streetfood’ wordt genoemd, waarbij de foodtruck minder belangrijk is, en het eten veel meer. Er wordt dan veel gekookt onder partytenten en andere constructies die niet verrijdbaar zijn. En natuurlijk is streetfood in grote delen van de wereld ook gewoon een heel normaal onderdeel in het eetaanbod, en ook precies dat: streetfood.

Wie dit blog volgt (wie niet?!) weet dat ik dit jaar al een aantal evenementen in het buitenland heb bezocht (Cloppenburg en München in Duitsland, Gembloux in België). Deze varieerden van groot tot klein en je zag daar duidelijke verschillen in het aanbod in vergelijking met Nederland, en met elkaar. Denk daarbij aan het gefrituurde ijs en de enorme vleesspiezen in Duitsland, of de hamburgers met brie en speculoos in België. Eén van de andere landen op mijn verlanglijstje was Engeland (of de UK, afhankelijk van hoe strikt je wilt zijn) want daar is streetfood ook enorm groot, met een omzet van 600 miljoen pond per jaar, zo word beweerd. Serieuze business dus, dan horen er natuurlijk awards bij voor de beste streetfoodverkopers, de British Street Food Awards.

In 2009 (ja, toen al!) was de eerste editie van die awards en de verkiezing is steeds iets groter geworden, net als de prijzen. Was de eerste keer de prijs een blender, in latere jaren kon er een plaats gewonnen worden bij evenementen als de Grand National paardenkoers en de Olympische Spelen van London. Dit jaar is de opzet van de competitie zelfs helemaal veranderd: in verschillende regio’s van het land werden voorrondes gehouden (Edinburgh, Birmingham, Wales, Leeds en Brighton) voor plekken in de finale in Manchester op 16 en 17 september 2017. Een uitgelezen kans natuurlijk om kennis te maken met het Britse streetfood, dus dat evenement kon ik niet overslaan.

Grub

image034 image035De finale van de BSFA werd mede georganiseerd door Grub, een streetfood evenementen organisator uit Manchester. Zij organiseren (onder andere) in de zomermaanden de wekelijkse GrubMCR streetfood markt in Manchester met steeds wisselende streetfood verkopers. Deze streetfoodmarkt is te vinden bij het oude Mayfield treinstation, dat dan weer bijna letterlijk op steenworpafstand ligt van treinstation Manchester Picadilly. Deze streetfoodmarkt is op vrijdag en zaterdag; op zondag organiseren ze de Plant Powered Sundays, met heel veel vegan streetfood (ik durf niet met 100% zekerheid te zeggen dat het allemaal vegan is, maar het is op zijn minst vegetarisch). De gerechten worden geserveerd vanuit omgebouwde zeecontainers en ook is er een bar en (overdekte) zitgelegenheid.

Wat ik aantrof toen ik op de eerste finaledag aankwam bij het oude treinstation was precies dat: zeecontainers, een bar, overdekte zitplaatsen en best al een boel mensen. Maar geen eten. Geen foodtruck, en zelfs geen eettentje. Als snel bleek dat er een probleem was met de elektriciteit, en men was druk bezig om het probleem op te lossen. Even na 13.00u was het dat we alsnog verder mochten. Naar binnen! De finale was namelijk in het oude depot onder het station georganiseerd. Een hele grote, donkere (en koude!) hal met 17 foodtrucks/tentjes, een bar waar je (craft)bier, wijn, fris en echte cider kon kopen. En – gelukkig – heel veel zitplaatsen – al hadden ze nog makkelijk een heleboel zitplaatsen neer kunnen zetten. Helaas bleek de stroomvoorziening nog niet optimaal en dus viel de stroom nog een paar keer uit. Het mocht de pret niet drukken, het hoorde ook wel een beetje bij de industriële halfafbraak look van het gebouw. Tegen 14.00u werd de stroom ècht hersteld en kon de DJ ook eindelijk aan de slag…

Het aanbod aan foodtrucks was dus niet heel groot, maar met 17 stuks heb je zelfs in twee dagen nauwelijks genoeg tijd om alles te proberen, en zelfs iedere truck bezoeken is al vrijwel onmogelijk. Voor mij in ieder geval wel, ben je met meer mensen, dan is het natuurlijk wel makkelijker, want dan kun je gewoon een boel gerechten delen.

Aanbod

Het aanbod was, met 17 foodtrucks, behoorlijk divers. Natuurlijk hamburgers, en BBQ, en wafels. Maar ook diverse Aziatische opties, vis, en echt Engelse gerechten als pies (van die taartjes met vlees er in, dus niet van dat gele spul) en crumpets. Natuurlijk ontbrak ook een verkoper met gerechten uit India niet. Verder nog mac ’n cheese, kipvleugels en beef shin croquettes. En dat dus allemaal van verkopers vanuit heel Engeland. De sfeer was gemoedelijk, het publiek was gezellig, en hoewel er best wel wat aanloop was, was het niet overdreven druk. Meer tijd dus voor de ondernemers om te zorgen voor topkwaliteit, want ook het publiek had in stem in de verkiezing van de beste Britse foodtruck 2017.

Deze diashow vereist JavaScript.

Kwaliteit

Dat dit de beste foodtrucks waren en dat er aandacht besteed werd aan de kwaliteit was dan ook goed te merken: verreweg het meeste was bovengemiddeld goed. Aandacht voor detail, zowel in smaak als in presentatie maakten echt het verschil met de gemiddelde foodtruck (of dat nou in Nederland, Duitsland, België – en waarschijnlijk waar dan ook). Eigenlijk was er maar één ding waarvan ik de uitvoering, en daardoor de smaak, niet echt super vond, en dat was de grilled fish taco van Shrimp Wreck. De taco was geen taco maar en tortilla. Geserveerd in een te klein bakje met uit elkaar gevallen vis en een mangosaus. Dat werkte niet, en dat was jammer, want het had wel potentie. Maar dit was dan ook de enige die ik echt tegen vond vallen, de rest was gewoon goed, al heb ik natuurlijk wel mijn voorkeuren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Jurering

Ik noemde het net al: het publiek bepaalde mede de winnaars, maar er was ook een vakjury, die bestond uit de oprichter van de British Street Food Awards, Richard Johnson, door Michelin bekroonde chef Brad Carter en Andi Oliver, die jurylid is bij het BBC programma The Great British Menu. Waar je als publiek nog een keuze kon maken wat je wel en wat je niet at, moesten zij van alle foodtrucks gerechten eten. Of ze ook alle gerechten hebben gegeten heb ik niet gecontroleerd, maar ik heb heel wat gerechten naar de jurytafel zien gaan. Een behoorlijke opgave om alles te proeven. Want zelfs al proef je alles maar, met zoveel gerechten hoef je daarna ook voorlopig niet meer te eten…

Winnaars

Er werden in diverse categoriën winnaars gekozen. Alle winnaars kregen natuurlijk een certificaat, maar de overall winnaar krijgt natuurlijk meer: een award, ze mogen een maand lang bij Street Feast in Londen staan (en dat is niet zomaar iets) èn ze werden aanvoerder van de Britse delegatie voor de Grande Finale van Europa – de European Street Food Awards, op 30 september en 1 oktober 2017 in Berlijn. Daar strijden naast deze winnaars tegen foodtrucks uit Rusland, Duitsland, Spanje, Italië, Zweden, Frankrijk, Ierland en natuurlijk ook Nederland (de stroopwafels van Amsterdam! Good Cookies).

Maar wat waren nu, volgens de jury en het publiek, de winnaars in Engeland? De officiële uitslag, volgens de website van British Street Food:

  • Beste hoofdgerecht: Mr D’s Magnificent Pie Machine, met hun Yorkshire steak pie met mushed peas met muntsaus, puree van Maris Piper aardappels met een pittige jus van rode wijn met een Yorkshire salade
  • Beste sandwich/broodje: Sticky Bundits, met hun Boom Hanoi Pork: Vietnamese gehaktburger en buikspek met een chutney van onder andere Aziatische basilicum, pinda’s en dat op een ‘broodje’ dat gemaakt was van rijst en sesam (niet een rijstwafel, want dat is van gepofte rijst, dit was meer gekookte en samengeperste rijst).
  • Beste hamburger: The Flying Cows met de High Flyer, gerijpt Dexter rundvlees, cheddar, Zwitserse kaas, rode ui, club sauce, bacon en natuurlijk geserveerd op een sesambol.
  • Beste vegetarisch gerecht: Brother Thai, met een roti gevuld met jackfruit en shiitake paddenstoelen. Jackfruit (ook wel nangka genoemd) kun je heel goed gebruiken als een vegetarisch vervanger voor pulled pork, en dat is ook precies wat Brother Thai gedaan had.
  • Beste snack: Wingmans met hun Bang Coq Wings met huisgemaakt pickles, geroosterd sesam, koriander en limoen
  • Beste dessert: Truly Crumptious, met hun huisgemaakt organic crumpet met huisgemaakte frambozenjam en frangipan (een crumpet is een kruising tussen een wafel en een pannenkoek, gemaakt van een gistdeeg, en echt Engels (of Schots, als je uit Schotland komt) J.
  • Mooiste foodtruck/stand: Mr D’s Magnificent Pie Machine. Terecht, want dat zie je nergens. Ik ga het ook niet omschrijven, bekijk de foto’s hieronder maar gewoon.
  • Publieksprijs: Dim Sum Su, met -inderdaad- heel erg lekkere bao’s (gestoomde broodjes).

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Wingmans, Dim Sum Su en Baked in Brick (de runner up van de jury) staan op 30 september en 1 oktober 0p de European Street Food Awards in Berlijn. Ben je in Berlijn die dagen, je kunt de European Street Food Awards vinden bij Bite Club, Arena Berlin, aan de Eichenstraße.

Helaas kan ik er in Berlijn niet bij zijn, dat had me toch wel leuk geleken, al die verschillende Europese Food Trucks, maar ik had helaas al wat anders. Het foodtruckseizoen is daarmee voor mij eigenlijk met deze trip naar Manchester ook wel ten einde gekomen. Ik had ook graag nog naar, bijvoorbeeld, Spanje en Frankrijk gewild, maar dat ging niet passen. Ach wie weet, volgend jaar…