Und oiso war i oamoi in Minga…*

*Beiers voor mijn Steenkolenduits voor ‘En dus was ik een keer in München’

image002Anderhalve maand geleden begon mijn foodtruckseizoen in het Duitse Cloppenburg. Een provinciestadje in het noorden van Duitsland, tussen Emmen en Bremen, en ver genoeg van Nederland vandaan om niet allemaal Nederlandse foodtrucks weer tegen te komen. Het doel was immers om eens wat anders te zien. En dat was best goed gelukt, oordeel zelf.

Maar ja, met één foodtruckfestival in het buitenland heb je natuurlijk geen goed beeld. Het valt echter niet mee om de foodtruckfestivals in het buitenland te vinden en ook om daar een beetje ruim van tevoren data van te hebben. Zo is er wel een aardig terugkerend festival in Madrid waar ik wel interesse in zou hebben, maar het is me tot nu toe niet gelukt om verder dan een paar weken van te voren een datum daarvoor te krijgen, en tickets naar en hotels in Madrid blijken een paar weken voor vertrek behoorlijk duur te zijn tot nu toe.

In België gebeurt er ook wel het één en ander, maar ik had niet zo’n zin om naar Brussel te gaan, hoewel dat wel een groot festival was, en op de deelnemerlijst van een festival in Oostende zag ik toch wel erg veel bekende (Nederlandse) foodtrucks staan.

Nog maar een keer naar Duitsland dan? Kan, maar dan is er natuurlijk wel het risico dat je dan daar weer steeds dezelfde Duitse foodtrucks tegenkomt. Daar staat dan weer tegenover dat Duitsland natuurlijk heel erg groot is. Dus toen ik hoorde van het ‘1. Street Food Park München mit Ice Cream & Torten Festival’ was mijn interesse meteen gewekt. Omdat München natuurlijk helemaal in het zuiden van Duitsland ligt is het best aannemelijk dat er niet allemaal dezelfde foodtrucks staan als in Cloppenburg.

Nou is München best een eind weg, maar gelukkig was een vliegticket met onze nationale blauwe trots (KLM dus) niet al te duur, en ook een hotelkamer in het centrum was best betaalbaar. De keuze was snel gemaakt: op naar München!

Het 1. Street Food Park München mit Ice Cream & Torten Festival (vanaf nu Street Food Park (festival)) werd georganiseerd op de Trabrennbahn (drafrenbaan) in München-Daglfing, ongeveer een kwartier met de S-Bahn vanuit het centrum en dan nog 5 minuten met de bus (of 15 minuten lopen). Zaterdag was een schitterende warme dag – zo’n 20 graden, volop zon, ideaal weer dus voor een food(truck)festival in de buitenlucht.

Schitterend weer op de eerste dag van het Street Food Park festival

Schitterend weer op de eerste dag van het Street Food Park festival

De opstelling op het terrein was zo gedaan dat auto’s parkeerden op de buitenringen van het terrein, en het festival vond plaats op het veld in het midden, met de foodtrucks rondom, en HEEL VEEL ruimte in het midden, met aan de ene kant van het binnenterrein activiteiten voor de kinderen, en aan de andere kant een podium met een heleboel zitjes met parasols, en ook op diverse plekken op het terrein waren nog groepjes strandstoelen geplaatst waar je even in kon zitten. En vanwege het mooie weer hadden ook veel mensen gewoon een eigen kleedje meegenomen.

Het aanbod aan eten was erg gevarieerd. Natuurlijk waren er hamburgers, hot dogs en pulled pork, maar ook meer regionale gerechten zoals “Frankische pizza’s”, een kruising tussen een pizza en een Flammkuchen, Beierse “Brezen”, een foodtruck met Wiggels (zie foto) en verder onder andere nog Oostenrijkse zoetigheden en Strudel (ik ga niet alle 64 karren en tenten opnoemen…).

Ook hier kwam ik toch wat bekende namen uit Cloppenburg tegen: Fat Cat, die nog steeds chocorepen frituren (dit keer vanuit een geleende paardenaanhanger, misschien om in te haken op de locatie…) en Chilees, die Koreaanse hamburgers en hotdogs maken. In Cloppenburg heb ik daar een hamburger gegeten en geconcludeerd dat daar weinig tot niets Koreaans aan was en dus kon ik die gewoon overslaan dit keer). Ook was er weer een tentje met gefrituurd ijs (razend populair in Cloppenburg, en ook hier was het snel uitverkocht op zaterdag, om half 7 was de tent dicht. En dan was er nog de tent met giga-vleesspiezen; een andere dan in Cloppenburg volgens mij, maar hetzelfde idee: 300 gram vlees aan een stok, en dan boven houtskool gegrilld. In Cloppenburg was er toen maar één soort spies (varken, prijs 7 euro) hier waren ook rund (€13) en lam (€14) verkrijgbaar.

Er waren ook Ice Cream en Torten beloofd. Met dat ijs zat het wel snor, er waren meerdere foodtrucks die diverse vormen van ijs verkochten: gerold ijs, fruitijs, waterijs, schepijs, alleen de ijsblokjes ontbraken. Alleen voor wat betreft de taarten viel het wat tegen. Dat waren gewoon een rij koelvitrines met tarten die er uitzagen alsof ze uit de fabriek kwamen. In commentaren op internet werd zelfs gesuggereerd dat het diepvriesgebak was. Ik heb het niet geproefd, dus ik kan er geen oordeel over vellen. Gezien de voorkeur voor taarten van de gemiddelde Duitser ben ik echter wel geneigd ze te geloven.

Opvallend vond ik de afwezigheid van rijen op het Street Food Park festival. Ja, bij de spiezen stonden wat mensen te wachten, en bij het gefrituurde ijs (totdat ze uitverkocht waren), maar eigenlijk hoefde je nergens lang te wachten (in Cloppenburg was dat al snel 15-30 minuten per foodtruck). Heel fijn natuurlijk als je trek hebt, maar het suggereert ook dat het niet heel druk was. Er stonden ruim twee keer zoveel foodtrucks als in Cloppenburg, dus op zijn minst verwacht je dan rijen van 15 minuten. En dat was over het algemeen zeker niet het geval. Ook viel het me op dat het ’s avonds niet drukker werd, in tegendeel, of iedereen moet na half acht nog binnengekomen zijn – wat ik betwijfel.

Misschien is München nog niet zo bekend met food(truck)festivals. Van deze organisator was dit ook het eerste festival in München, dus misschien speelde dat een rol. Locatie zou mee kunnen spelen, en er was nog veel meer te doen in München dat weekend: zo was er ook nog het Frühlingsfest op de Theresienwiese, waar ook altjd het Oktoberfest wordt gehouden. En nu weet ik niet of het op dat evenement zaterdag druk was, maar de Festhallen op dit feest zaten zondag bommetjevol bierdrinkende Beierse Hoempapa liefhebbers (afgaande op één blik in één tent op één moment – lekker representatief dus (not!)).

Er hadden overigens 5000 mensen via Facebook toegezegd te komen  (voor wat dat waard is), en ruimt 30.000 mensen hadden aangegeven interesse te hebben. Voor wat dàt dan waard is. Ter vergelijking: voor mijn gevoel waren er in Cloppenburg veel méér mensen dan het aantal dat had aangegeven te zullen komen. En toen was het wel redelijk weer, maar zeker niet zo warm als op zaterdag in München.

Veel regen hield de bezoekers op de tweede dag weg.

Veel regen hield de bezoekers op de tweede dag weg.

Op zondag was het helemaal rustig. Nou, ok, bij het gefrituurde ijs heb ik op een gegeven moment 8 mensen zien staan. Voor de rest was het extreem stil, ik telde rond 13u ongeveer 200 bezoekers op het terrein. Maar het weer was dan ook wel zo’n beetje volledig het tegenovergestelde van zaterdag: het was fris, het waaide en vooral: het was NAT. Ja, echt pisweer. Het weerbericht gaf aan ‘Leichte Regen’, en hoewel dat ’s ochtends nog wel het geval was, in de middag mocht ‘Leicht’ er wel vanaf. Zonder paraplu was het eigenlijk niet te doen, en met paraplu is het eigenlijk best onhandig eten, dus dat maakt zo’n evenement ook niet aantrekkelijk.

De festivaldag op zondag viel dus in het water, en de eerste foodtrucks/tentjes hielden het al om 12.00u voor gezien, en na 14.00u volgden er meer. Tänze foodtruck houdt het voor gezien.Toen om kwart over twee de organisatie ook nog eens begon met het opruimen van de bankjes en de bewegwijzering naar de toiletten wist je al: dit gaat niet lang meer duren, en ook steeds meer foodtrucks begonnen in te pakken om weg te wezen. Zelf had ik het ook wel gezien. Soppig eten is niet lekker – dan bestel ik liever ergens soep met brood –  en er waren dan wel een paar dubbeldoelparasols op het terrein waar je droog kon staan, maar de keuze aan eten werd dan wel beperkt, omdat de parasolparaplu’s allemaal aan één kant van het terrein stonden.  Als je dan de dichtstbijzijnde foodtrucks allemaal al gehad hebt. Terug naar het centrum van München dus, om daar nog wat te bekijken (waaronder dus het Frühlingsfest).

Ondanks het beroerde weer van zondag vond ik het toch een geslaagde trip. Mijn doel was immers niet om in rijen te gaan staan wachten, maar om te zien wat er aan ‘ander’ eten werd aangeboden en om natuurlijk daar zoveel mogelijk dingen van te proeven. En dat is best aardig gelukt en ik mag toch de conclusie trekken dat het aanbod in het zuiden van Duitsland echt wel verschilt van het noorden (al is dit natuurlijk geen representatieve steekproef). Ik heb nog geen idee of er nog een volgende buitenlandtrip komt, en waarheen, maar wie een goede tip heeft mag het me laten weten.